0 محصولات نمایش سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

گوشه گیری در دوران کودکی

گوشه گیری

یکی از مشکلات کودکان در دوران حساس و پر اهمیت کودکی که در همان دوران ابتدایی باید مورد توجه قرار گیرد، گوشه گیری و دور بودن از اجتماع است این مشکل بصورت حاد در دوران نوجوانی خود را نشان می دهد.

نوجوانی دوره ای است که در آن دانش آموزان بیش از هر زمان دیگر نیاز به راهنمایی و مشاوره دارد. نوجوان ضمن مشورت و اولیا و مربیان، دست کم باید بداند که چگونه خود را بهتر بشناسد و از برخوردهای زیان بخش در محیط خانه و مدرسه پرهیز کند.

گوشه گیری، کمرویی و انزوا طلبی

گوشه گیری، کمرویی و انزوا طلبی عارضه ای است که باعث می شود کودک و نوجوان از برقرار کردن ارتباط با افراد و محیط خارج دوری کنند. این کودکان و نوجوانان نوعا با تقلیل یافتن علایق ذهنی و عاطفی نسبت به اطرافیان خود از داشتن دوستان نزدیک و صمیمی محروم اند.

نوجوانی که کم رو و گوشه گیر است، معمولا از حضور در فعالیت های جمعی سرباز می زند و فقط با تک دوست خود که نوعا به او بسیار وابسته می شود اوقات خود را سپری می کند.

رفتار کم رویی و انزواطلبی، یکی از رفتارهای نسبتا شایع است که فرد را به شدت آزار می دهد و اگر درمان نشود نوجوان را به سمت و سوی مشکلات دیگری مثل عدم اعتماد به نفس، افسردگی، اضطراب و زودرنجی سوق خواهد داد.

 

گوشه گیری

 

علل گوشه گیری و کم رویی عبارت اند از:

  1. محرومیت از محبت خانواده
  2. نقص عضو یا بیماری های جسمی و فیزیولوژیک
  3. اختلال در گوش و تکلم
  4. شکست های متعدد و تحقیر شدن کودک در برابر جمع
  5. عدم امنیت روانی در محیط خانه و مدرسه و فشارهای روانی مستمر
  6. کنترل شدید امنیتی و سخت گیری های وسواس گونه و غیر منطقی
  7. تنبیه، توبیخ و سرزنش کودک و نوجوان توسط والدین و به ویژه محرومیت از عواطف مادر

 

گوشه گیری

 

برای پیش گیری و درمان گوشه گیری و کم رویی میتوان شیوه های زیر را بکار برد:

  1. حمایت های عاطفی در جهت تقویت اعتماد به نفس در نوجوان
  2. واگذاری مسئولیت های مناسب با توجه به میزان توان جسمی و ذهنی نوجوان
  3. قرار ندادن نوجوان در موقعیت هایی که تجربه های شکست را به دنبال دارد
  4. تشویق و زمینه سازی حضور نوجوان در فعالیت های جمعی و گروهی
  5. ایجاد آمادگی لازم برای جرئت ورزی در ابراز عقاید و بیان نظریات خود و نیز پذیرش نظریات مخالف از طرف دیگران کمرویی و روش های درمان آن

کمرویی چیست؟

کمرویی یک توجه غیرعادی و مضطربانه به خویشتن در یک موقعیت اجتماعی است که در نتیجه ی آن فرد دچار نوعی تنش روانی-عضلانی می شود، شرایط عاطفی و شناختی اش متاثر می گردد و زمینه ی بروز رفتارهای خام و ناسنجیده و واکنش های نامناسب در وی فراهم می شود. از نظر دیگر، پدیده ی کمرویی به یک مشکل روانی-اجتماعی و آزار دهنده ی شخصی مربوط می شود که همواره به صورت یک ناتوانی یا معلولیت اجتماعی ظاهر می گردد.

به کلام ساده، کمرویی یعنی (خود توجهی) فوق العاده و ترس از مواجه شدن با دیگران. زیرا کمرویی نوعی ترس یا اضطراب اجتماعی است که در آن فرذ از مواجه شدن با افراد ناآشنا و ارتباطات اجتماعی گریز دارد.

آثار کمرویی در دانشجویان

چه بسیار دانش آموران و دانشجویان هوشمند و خلاقی که در مدارس و دانشگاه ها فقط به دلیل کمرویی و معلولیت اجتماعی، همواره از نظر پیشرفت تحصیلی و قدرت خلاقیت و نوآوری نمره ی کمتری از همسالان عادی خود عایدشان می شود، زیرا کمرویی یک مانع جدی بریا رشد قابلیت ها و خلاقیت های فردی است.

 

گوشه گیری

آثار کمرویی در بزرگسالان

پدیده ی کمرویی در بین بزرگسالان و افراد مسن بسیار پیچیده تر است و چنین پیچیدگی روانی ممکن است در اغلب موارد، نیازهای درونی، تمایلات، انگیزه ها، قابلیت ها، فرصت ها، هدف ها و برنامه های شغلی، حرفه ای و اجتماعی شان را به طور جدی متاثر و دگرگون کند.

کمرویی در موارد زیر اتفاق می افتد:

  1. کمرویی رو به رو شدن با افراد جدید را برای فرد نگران کننده و دشوار می کند.
  2. کمرویی وارد شدن به اماکن جدید و کسب و کار و تجارت تازه را برای فرد سخت می نماید.
  3. کمرویی مخفی شدن از انضار و احساس عجز در عین توانمندی را سبب می شود.

 

گوشه گیری

نتیجه گیری

بعضی نیز کمرویی را برای دختران امری عادی و صفتی مثبت تلقی می کنند و آن را برای پسرها یک ویژگی یا منش ناپسند می دانند، در حالی که کمرویی همان گونه که قبلا اشاره شد، یک معلولیت اجتماعی و مانع رشد مطلوب شخصیت است و برای هر دو جنس امری نامطلوب و نابهنجار است.

0
دیدگاه‌های نوشته

*
*