فروشگاه اینترنتی عُمتَک
0 محصولات نمایش سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

وقتی کودک شما مبتلا به دیابت باشد چه باید کرد؟

در حدود ۵۰٪ از موارد جدید دیابت نوع یک در دوران کودکی و نوجوانی رخ می دهد. در حقیقت، در طول ۲۰ سال گذشته دیابت نوع یک به نسبت در سنین پایین تری ایجاد می شود. همچنین افزایش شیوع دیابت نوع دو بین کودکان را شاهد هستیم همانند دیابت در بزرگسالان، افتراق دیابت نوع یک و دو مهم است چرا که درمان این دو نوع با هم متفاوت است.

نقش شما به عنوان والدین

وقتی والدین متوجه می شوند که فرزند آنها دیابت دارد، ممکن است ناراحت شوند و دیابت کودک یک بعد جدیدی برای والدین ایجاد می کند و والدین می بایست علاوه بر شناخت وظایف خود به عنوان پدر و مادر، اطلاعاتی راجع به دیابت کسب کنند تا بتوانند به کودک خود در کنترل دیابت کمک کنند. تیم مراقبت دیابت کودک (شامل متخصص غدد درون ریز، مربی دیابت، متخصص تغذیه و روان شناس) به والدین، کودک و سایر اعضای خانواده کودک آموزش و مهارت های لازم را برای کنترل دیابت می دهد:

• چگونه قند خون خود را پایش کنند.

• چگونه سطوح قند خون بیش از حد بالا و پایین را تشخیص و درمان کنند.

• چگونه انسولین و داروهای خوراکی را بسته به میزان غذا و فعالیت بدنی تنظیم کنند.

• چگونه وقتی که کودک بیمار است، دیابت او را کنترل کنند.

• چگونه پرسنل مدرسه کودک و سایر اعضای خانواده را در کمک به کودک دخیل کنند.

• چگونه مسئولیت را به تدریج با بزرگ شدن کودک به او واگذار کنند.

 

دیابت نوع یک

علایمی که با آن می تواند تشخیص دیابت نوع یک در کودک را داد شامل:

• کاهش وزن با کاهش یا افزایش اشتها (در کودکان کم سن و سال شایع تر است)

• افزایش تشنگی

• افزایش دفع ادرار: در بچه ای که می تواند دستشویی برود ممکن است خود را خیس کند و در بچه قنداقی، احتیاج به تعویض بیشتر قنداق خواهد داشت.

• دهیدراسیون (از دست رفتن آب بدن)

• جوش های شدید زیر قنداق که به درمان معمولی جواب نمی دهد.

• استفراغی که پایدار بماند بخصوص اگر با ضعف و خواب آلودگی همراه باشد.

والدین و کودک ممکن است در هر سنی از کودک با مسائل متفاوت مواجه باشند اطفال زیر یک سال:

در اطفال، مسئله بزرگ تشخیص افت قند خون است که در آن کودک شروع به تعریق و بی قراری و رنگ پریدگی می کند. البته پایش قند خون به طور مکرر اهمیت دارد حتی در طی شب. هدف رسیدن به قند خون نرمال نیست بلکه باید مانع از مقادیر خیلی بالا و پایین قند خون شد.

 

کودک نوپا (یک تا سه سال):

در کودکان نوپا، مهمترین مسئله زمان بندی غذا دادن به کودک و تزریق انسولین است به خصوص در کودکانی که غذا نمی خورند و یا کم می خورند. افت قند خون نگرانی بزرگی در این گروه سنی ایجاد می کند و بهتر است برای جلوگیری از آن انسولین بعد از صرف غذا تزریق شود. مراحل دیگر که والدین لازم است انجام دهند شامل:

• یک زمان بندی معین برای اندازه گیری قند خون و تزریق انسولین ایجاد کنید.

از گلوکومتری استفاده کنید که کمترین مقدار خون را احتیاج داشته باشد و سریع به شما جواب می دهد.

• برای خونگیری از بازو استفاده کنید که کمتر از نوک انگشت درد دارد.

 

دیابت کودکان

 

بچه های ۳-۷ سال:

اغلب کودکان در این سن در کنترل دیابت خود با کمک به پایش قند خون و انتخاب غذا شرکت می کنند. همچنین این سنینی است که لازم است که از پرسنل آموزشی مدرسه نیز استفاده کرد. انجمن دیابت آمریکا مجموعه توصیه – هایی برای مدارس و مهد کودک ها فراهم کرده است.

علاوه بر فراهم کردن لوازم مورد نیاز کنترل قند خون انسولین، سرنگ، گلوکومتر، نوارهای تست گلوکاگون، نوارهای اندازه گیری کتون و قرص ها یا ژل گلوکز) برای کودک، والدین لازم است که اطلاعاتی راجع به موارد زیر در اختیار مهد کودک و مدارس قرار دهند:

• چگونه و چه زمان قند خون کودک را پایش کنند.

چطور انسولین و سایر لوازم مورد نیاز کنترل قند مثل نوارهای تست، گلوکاگون و ژل های و قرص های گلوکز را نگهداری کنند.

• چه زمانی باید به کودک غذا داده شود (شامل وعده های غذایی اصلی و میان وعده ها) و چه میزان انسولین قبل از صرف وعده غذایی تزریق شود و اگر جشن و برنامه دیگری در مدرسه قرار است برگزار شود چه میزان انسولین اضافی باید به کودک تزریق شود.

• چه علایمی در کودک نشان دهنده افت قند خون است و چه میزان گلوکز باید در هنگام افت قند خون به کودک داده شود.

• چه زمان و چطور برای کودک تزریق گلوکاگون انجام شود.

• چه علایمی در کودک در زمان بالا بودن بیش از حد قند خون ایجاد می شود و چه وقت و چطور کتون های خون فرد را آزمایش کنند.

• با چه کسی در زمان اورژانسی بودن تماس بگیرند: شماره تلفن والدین یا یکی از اعضای خانواده، شماره تلفن پزشک مربوطه را باید به پرسنل مدرسه و مهد کودک داد.

 

بچه های ۸-۱۱ سال:

در این سن، کودک می تواند خود انسولین تزریق کند و قند خون خود را اندازه بگیرد. برخی افراد ممکن است ابتدا با پمپ شروع کنند ولی والدین در . سنین نیز باید درگیر کنترل دیابت فرزند خود بوده و بر کار او نظارت داشته باشند. کودکانی که در این سنین مبتلا به دیابت می شوند ممکن است دچار اضطراب و افسردگی شوند به خصوص که فاز ماه عسل ( honey moon) به پایان رسیده و برای کودک مسجل شود که دیابت در او ایجاد شده و بهبود یافتنی هم نیست. با حمایت و تشويق والدین، کودک می تواند در فعالیت ها و برنامه های ورزشی مدرسه شرکت کند.

 

دیابت کودکان

 

نوجوانی

نوجوانی سنی است که در خود تغییرات همچون بلوغ و تغییرات شناختی و عاطفی ایجاد می شود که سبب ایجاد مشکلات جدیدی در کنترل دیابت می شود.

ابتدای نوجوانی (سنین ۱۲-۱۵ سال): بلوغ سبب افزایش نیاز به انسولین می شود و کودک شما نیاز به تنظیم دوز انسولین با کمک تیم پزشکی کنترل دیابت داشته باشد. در این سن فرد خود تزریق انسولین و اندازه گیری قند خون را انجام می دهد و والدین بهتر است در مورد مسائل مثل کنترل وزن با کودک صحبت کنند. برخی اوقات فرد برای کاهش وزن انسولین خود را کاهش می دهد که این سبب کنترل نامناسب دیابت شده و ممکن است به فرد صدمه بزند.

انتهای نوجوانی (سنین ۱۵-۱۹ سال): در این سنین کودک می تواند مستقل دیابت خود را کنترل کند و والدین می توانند به فرزند در بهبود مهارت های کنترل دیابت و استقلال کامل در کنترل قند خون کمک کنند.

دیابت می تواند بر مسائل نوجوانی مثل سیگار کشیدن و سایر عادات خطر و نادرست تأثیر بگذارد. سیگار کشیدن با افزایش خطر عوارض دیابت همراه دارد. فرد باید بداند که مصرف الکل نیز سبب افت قند خون می شود. باید به فرد نحوه رانندگی ایمن آموخته شود و او باید بداند که لازم است که قند خون خود را قبل از ایجاد افت قند خون حین رانندگی چک کند. او همچنین باید بداند که دیابت چه تأثیری می تواند در بارداری بگذارد تا بتواند برنامه ریزی درستی برای بارداری خود داشته باشد. او می تواند از داروهای ضد بارداری خوراکی استفاده کند.

اهداف سطح قند خون برای کودکان و نوجوانان: اهداف کنترل قند خون به دلیل خطر ایجاد افت قند خون در ابتدای دوران کودکی متفاوت است و این اهداف برای کودک باید تنظیم شوند. جدول ۱ خلاصه ای از اهداف توصیه شده برای کنترل قند خون در گروه های سنی متفاوت بیان می کنند.

 

جدول1

جدول1 – اهداف توصیه شده ADA برای قند خون در بچه ها و نوجوانان

 

انسولین درمانی در بچه ها تنظیم دوز انسولین

• میزان دوز انسولین بستگی به وزن بچه بر حسب کیلوگرم دارد و دوز در زمانی که کودک در فاز ماه عسل می باشد یا اینکه در سن بلوغ می باشد متفاوت است.

• در طی فاز ماه عسل، کودک به انسولین بسیار کمی نیاز دارد و یک رژیم انسولین ساده با ۲-۳ تزریق در روز کفایت می کند. دوز انسولین پایه به صورت ۰/۱۲۵ واحد به ازای هر کیلوگرم وزن بدن می باشد و نسبت کربوهیدرات نیز یک واحد انسولین برای ۶۰-۷۵ گرم کربوهیدرات است و معمولا کودک به انسولین اضافی برای تصحیح قند نیاز ندارد.

• وقتی که فاز ماه عسل به پایان رسید، دوز انسولین پایه برای فرد به ۰/۲۵واحد به ازای هر کیلوگرم وزن بدن افزایش می یابد و نسبت انسولین به کربوهیدرات نیز به یک واحد انسولین برای ۱۵-۶۰ گرم کربوهیدرات می باشد. فرد احتمالا به انسولین اضافی جهت تصحیح احتیاج پیدا می کند برای مثال یک واحد انسولین اضافی برای هر ۵۰۲۰۰ میلی گرم بر دسی لیتر قند خون بالاتر از هدف تعیین شده.

• وقتی فرد به دوران بلوغ می رسد به دلیل ترشح هورمون رشد، نیاز فرد به انسولین نیز افزایش می یابد. در این سن دوز انسولین پایه فرد ۰/۵ تا ۰/۷۵ واحد به ازای هر کیلوگرم وزن بدن است و نسبت کربوهیدرات .. یک واحد انسولین برای ۸-۱۰ گرم کربوهیدرات است و تصحیح سط بالای قند خون نیز یک واحد به ازای هر ۳۰ میلی گرم بر دسی لیتر قند خون بالای هدف است.

باید توجه داشته که این مقادیر یک راهنمای عمومی برای هر کودک بسته به سن و وزن او تفاوت داشته باشد.

 

حل مشکل کاهش طول اثر انسولین تزریق شده:

بچه های خیلی کوچک و کم سن و سال که به مقادیر بسیار کم انسولین نیاز دارند، به دلیل حجم کم انسولینی که تزریق می شود، انسولین برای مدت کوتاهی اثر خواهد کرد برای مثال انسولین گلارژین در این افراد برای ۲۴ ساعت اثرش طول نخواهد کشید و لازم است برای پوشش ۲۴ ساعته انسولین پایه از دو بار تزریق استفاده کرد.

 

محل های تزریق انسولین:

انسولین را می توان در شکم (یک منطقه به قطر ۵ سانتی متر اطراف ناف را در مرکز باید خالی گذاشت که در هر طرف ناف به شعاع ۲/۵ سانتی متر را خالی می گذارند) تزریق کرد. محل های جایگزینی دیگر شامل قدام و کنار خارجی ران، باسن و کنار بازو است. نباید انسولین به طور مکرر در یک مکان تزریق شود چرا که سبب لیپوهیپرتروفی می شود که در اثر ضخیم شدن بافت های محل تزریق سبب اختلال در جذب انسولین خواهد شد. در هنگام تزریق لازم است که قبل از خارج کردن سوزن، از ۱-۱۰ بار بشمارید تا انسولین به بیرون نشت نکند.

 

محدود کردن دفعات تزریق:

وعده های غذایی و میان وعده های کودکان در طول روز متعدد است ولی معمولا برای هر وعده انسولین جداگانه تزریق نمی شود بلکه یک دوز پایه انسولین داده می شود و بعد برای اصلاح مقادیر بالای قند خون انسولین تزریق می شود. اگر کودک نمی خواهد که برای ناهار خود تزریق انسولین را در مدرسه استفاده کند، می توان از مخلوط انسولین سریع الاثر به همراه انسولین NPH که در صبح تزریق می شود، استفاده کرد تا صبحانه و ناهار را پوشش دهد و دفعه بعدی تزریق را می توان برای شام انجام داد و بعد یک دوز انسولین NPH قبل از خواب تزریق کرد. برای مخلوط کردن انسولین های مختلف باید از نکات زیر استفاده کرد:

ابتدا انسولین Regular یا آنالوگ های سریع الاثر دیگر را بکشید و سپس انسولین NPH بکشید یعنی ابتدا انسولین شفاف و بعد كدر. برای جلوگیری از پیدایش خط در ویال باید همان مقداری که قصد کشیدن انسولین را دارید، همان مقدار هم هوا وارد ویال کنید و بعد مقدار انسولین مورد نظر را بکشید.

• با اینکه مخلوط کردن انسولین گلارژین با سایر انسولین های سریع الاثر توصیه نمی شود ولی می توان بلافاصله قبل از تزریق این کار را انجام داده و فورأ تزریق را انجام داد. برای این کار ابتدا انسولین سریع الاثر (lispro یا Aspart) را کشیده و بعد گلارژین را می کشند. این سبب می شود که مخلوط ما کدر شود ولی بیمار می تواند بلافاصله آن را تزریق کند.

• نباید انسولین Determir را با انسولین Aspart مخلوط کرد چرا که سبب کاهش اثر انسولین Aspart به میزان ۴۰% می شود.

 

استفاده از سوزن های کوچک:

برای تزریق به کودکان باید از باید از سوزن های کوتاه استفاده کرد چرای آنها چربی زیادی ندارند و لازم است مقداری هم با زاویه تزریق کرد تا مان ورود انسولین به عضله شود که جذب آن را سریع تر می کند.

 

رفع ترس کودک از سوزن:

اگر کودک دیدن سرنگ و سوزن انسولین که تزریق می شود می ترسد، می توان برای پوشاندن سوزن یا سرنگ از دستگاهی به نام Inject-Ease استفاده کرد که این دستگاه با یک دکمه خودبخود تزریق را انجام می دهد.

 

استفاده از پمپ انسولین

پمپ های انسولین به طور افزاینده ای برای جایگزینی تزریق مکرر در بچه ها محبوبیت پیدا می کنند. مشکل اصلی پمپ ها این است که اگر set تزریق آن پیچ بخورد یا از محل خود خارج شود، سبب می شود که پمپ به درستی کار نکند و حتی می تواند در بچه ایجاد کتواسیدوز در طی چند ساعت بکند.

 

وقتی که کودک شما بیمار شد چه باید کرد؟

کودکان دیابتی به نسبت کودکان سالم به بیماری های بیشتری مبتلا نمی شوند و ممکن است مبتلا به عفونت های معمول ویروسی در زمستان شده و سرفه، عطسه و گاهی تهوع و استفراغ داشته باشند و والدین که از کودک مراقبت می کنند باید در هنگام بیماری کودک نکات زیر را مد نظر داشته باشند:

• انسولین را هیچ وقت قطع نکنید چرا که بسته به شدت بیماری کودک نباز به انسولین بیشتر و یا مانند معمول دارد به این دلیل که بیماری سبب افزایش هورمون های استرس شده و در نتیجه انسولین بیشتر از حد معمول باید تزریق شود.

• قند خون کودک را با دفعات بیشتری اندازه گیری کنید. (هر ۲-۴ ساعت)

• کودک را تشویق به نوشیدن مایعات زیاد بکنید.

• کودک را تشویق به مصرف غذاهای معمول همیشه بکنید.

• کتون های ادرار و خون کودک را چک کنید.

کربوهیدرات های دریافتی از طریق وعده های غذایی را مانند معمول با انسولین پوشش دهید ولی بهتر است برای اطمینان از اینکه کودک می تواند غذا را نگه دارد و استفراغ نکند، انسولین را بعد از غذا تزریق کنید. اگر قند خون بالاتر از حد معمول رفت، انسولین اضافی جهت اصلاح قند خون تزریق کنید.

• تزریق گلوکاگون زمانی صورت می گیرد که انسولین اضافی تزریق شده باشد و کودک قادر به نگه داشتن و جذب کربوهیدارت ها نیست و در نتیجه قند خون فرد افت کرده است. برای تزریق باید تمام محلول را ویال گلوکاگون تزریق کرده و بعد در سرنگ انسولین کشیده و تزریق کرد. جدول ۲ مقادیر توصیه شده گلوکاگون که باید تزریق شود را عنوان می کند.

 

جدول2

جدول2- چه میزان گلوکاگون باید تزریق شود.

 

 * اگر دوز اولیه قند خون را بعد از ۳۰ دقیقه افزایش نداد، می توان تزریق بعدی را با دو دو برابر انجام داد یعنی ۴ واحد برای بچه ۲ سال و زیر ۲ سال و به ازای هر سال سن بالاتر از ۲ سال، ۲ واحد تا حداکثر ۳۰ واحد برای کودکان بالای ۲سال.

 

زمانی باید باید والدین به پزشک و اورژانس مراجعه کنند که:

• کودک با شدتی استفراغ یا اسهال دارد که قادر نیست مایعات را نگه دارد.

• قند خون کودک بالای mg/dl ۲۵۰ علی رغم دریافت انسولین اضافی مانده است.

• سطح کتون های ادرار و خون بالا رفته است.

• کودک دچار درد شکم، تنگی نفس و خواب آلودگی شده است.

لازم است که والدین برای عفونت ها، از واکسن های جدید استفاده کنند برای مثال برای آنفولانزا، هر سال واکسن بزنند.

 

آزمایش جهت تشخیص بیماری های خود ایمنی

زمانی که تشخیص دیابت نوع یک در کودک گذاشته شد، لازم است که او از لحاظ ابتلا به بیماری های تیروئید غربالگری شود و با فواصلی تست های تیروئید تکرار شود و اگر هم اختلال رشدی در کودک مشاهده شد نیز لازم به کار این تست ها می باشد به این دلیل که سطح پایین هورمون های تیروئید سبب تأخیر رشد می شود.

در بیماری سلیاک، مصرف غذاهای حاوی گلوتن (مثل گندم، جو دو سر، گندم سیاه و جو) سبب تخریب دیواره روده باریک در اثر واکنشی خودایمنی خواهد شد که خود سبب اسهال، درد شکم، خستگی، اختلال جذب ویتامین – هایی نظیر B۱۲، عدم وزن گیری و کاهش رشد خواهد شد. این بیماری میتواند جذب کربوهیدرات ها را نیز تحت تأثیر قرار داده و سبب افت قند خون شود درمان شامل رژیم عاری از گلوتن است. غربالگری برای بیماری سلیاک وقتی که دیابت نوع یک در کودک تشخیص داده شد انجام می شود و این آزمایش باید زمانی که کودک دچار نارسایی رشد، کاهش وزن و یا مشکلات گوارشی شد تکرار شود. تست خونی که برای تشخیص این بیماری انجام می شود اتوآنتی بادی IgA بر ضد ترانس گلوتامیناز بافتی می‌باشد.

(tissue transglutaminase IgA Autoantibody) اگر این تست مثبت شد، کودک نیاز دارد که توسط یک متخصص گوارش ویزیت شود که اگر نیاز بود بیوپسی جهت تأیید تشخیص برداشته شود تا بی جهت کودک را روی ایک رژیم عاری از گلوتن قرار ندهیم. البته نباید قبل از انجام تست، کودک را روی رژیم عاری از گلوتن قرار داد چرا که ممکن است به طور کاذب نتیجه تست را منفی کند.

 

دیابت نوع دو در بچه ها:

سیر ابتلای کودکان به دیابت نوع دو به طور فزاینده می باشد. تعيين ته دقیق کودکان مبتلا امر مشکل زاست چرا که ممکن است بیماری مدتی قبا تشخیص وجود داشته باشد. به هر حال، در حدود ۸-۴۶ % کودکان دیابتی مراکز مراقبت اطفال ارجاع داده می شوند، مبتلا به دیابت نوع دو هستند.

احتمالا افزایش چاقی در کودکان، عامل اصلی افزایش شیوع دیابت نوع در در کودکان می باشد. کودک ممکن است در طی غربالگری و تست های روتین تشخیص داده شود و یا در اثر بد حال شدن تشخیص داده شود. انجمن دیابت آمریکا توصیه می کند که هر کودک بالای ۱۲۰٪ از وزن ایده آل و BMI شاخص توده بدنی بالای ۸۵٪ را که دو تا از موارد زیر را داشته باشند مورد غربالگری و تست قرار دهند:

• سابقه خانوادگی قوی دیابت نوع دو در والدین، خواهران یا برادران،عمو، عمه، دایی، خاله، پدر بزرگ، مادر بزرگ، برادر و خواهر زاده.

• تعلق داشتن به اقوام پرخطر از لحاظ ابتلا به دیابت نوع دو که شامل آفریقایی های آمریکایی تبار، آمریکایی، هندی، آسیایی، اقیانوسیه و آمریکای لاتین.

• شواهدی از مقاومت نسبت به انسولین و یا وجود بیماری مرتبط با مقاومت نسبت به انسولین مثل تیره شدن پوست زیر بغل و اطراف گردن، فشار خون بالا، تری گلیسیرید بالا و یا سندرم تخمدان پلی کیستیک.

 

غربالگری در ۱۰ سالگی یا بلوغ انجام می شود و هر دو سال یکبار تکرار می شود.

سطح بالای قند خون ممکن است سبب عفونت های قارچی یا عفونت های مثانه شود. برخی اوقات حتی ممکن است کمای هیپراسمولار یا حتی کتواسیدوز دیابتی در کودک ایجاد شود. باید توجه داشته بود که برخی اوقات در بچه ها افتراق اینکه کودک مبتلا به دیابت نوع یک و دو است مشکل می باشد.

 

درمان دیابت نوع دو در بچه ها:

درمان های موجود برای کودکان مبتلا به دیابت نوع دو مشابه بالغین است و شامل رژیم غذایی، فعالیت بدنی و داروهای خوراکی و تزریق مثل انسولین است. مشکل داروها این است که اطلاعات محدودی راجع به اثرات طولانی مدت استفاده از این داروها وجود دارد.

رژیم غذایی و ورزش محور درمان است. سایر اعضای خانواده نیز ممکن است دچار اضافه وزن باشند که آنها نیز از شرکت در برنامه رژیم غذایی و ورزش سود خواهند برد.

 

رژیم غذایی:

برای داشتن یک برنامه غذایی سالم می بایست با یک متخصص تغذیه مشورت کرد. باید از غذاهای کم چرب و کم کالری استفاده کرد و به جای آن از گوشت بدون چربی، گوشت ماکیان و ماهی، پنیرهای کم چرب و شیر بدون چربی استفاده کرد. فیبر بیشتری به رژیم غذایی اضافه کرد و به جای کیک، کلوچه و بستنی از میوه جات استفاده کرد. اگر هدف کاهش وزن باشد لازم است اهداف وزنی منطقی در نظر گرفته شود به طوری که بیشتر از ۴۵۰ تا ۷۰ گرم در هفته کاهش وزن نداشته (۱-۱/۵ پوند) باشد و والدین لازم است بر پیشرفت کودک خود نظارت کنند و در صورت رسیدن کودک به این اهداف به او جایزه دهند.

 

ورزش:

• راهکارهای افزایش فعالیت بدنی کودک عبارتند از:

• محدود کردن زمان تماشای تلویزیون، کار با با کامپیوتر و سایر با های ویدئویی

• الگو بودن والدین برای کودکان با محدود کردن زمان نیست سکون

درگیر کردن کودک در فعالیت بدنی که او علاقه دارد مثل پیاده روی و تیم های ورزشی

کودک لازم است حداقل ۳۰-۶۰ دقیقه در روز فعالیت بدنی داشته باشد. اگر کودک روی درمان سولفونيل اوره یا انسولین باشد، افت قند خون ممکن است رخ دهد.

 

داروها:

متفورمین برای کودکان تأیید شده و اولین داروی مورد استفاده است. علاوه بر کاهش قند خون این دارو سبب کاهش وزن و کاهش تری گلسیرید می شود. برای برخی کودکان که عوارض گوارشی مسئله ساز می شود، می توان سولفونيل اوره ها را استفاده کرد که سبب افزایش خطر افت قند خون شده و مقداری وزن فرد را بالا می برد. Thiazolidinedion ها در کودکان آزمایش شده است ولی عارضه اصلی در بچه ها و همچنین بزرگسالان بالا بردن وزن است و در بزرگسالان سبب کاهش توده استخوانی نیز می شود و rosiglitazane سبب افزایش خطر حمله قلبی می شود. Exenatide سبب کاهش وزن می شود ولی اطلاعات راجع به استفاده آن در بچه ها در دسترس نمی باشد.

در بچه هایی که دیابت با متفورمین و سولفونيل اوره کنترل نمی شود، باید انسولین تزریق شود. معمولا بچه را روی درمان خوراکی نگه داشته و بعد انسولین را اضافه می کنند. در ابتدا می توان یک دوز هنگام خواب انسولین علاژین با determir اضافه کرد و آن را تنظیم کرد تا قند ناشتا به مقدیر هدف برسد و اگر قند خون قبل از وعده غذایی بالا بود به قبل از وعده غذایی ایک آنالوگ سریع الاثر انسولین اضافه می شود. اگر نخواهیم چند تزریق انجام دهیم از انسولین های از پیش مخلوط شده استفاده می شود. (دو بار در روز)

برخی کودکان مبتلا به دیابت نوع دو مبتلا به کمبود قابل توجه انسولین نیز می باشند که این قضیه دلیل اینکه آنها اینقدر زود مبتلا به دیابت شده اند را توجیه می کند و انسولین درمان درست است. دوز انسولین در کودکان دیابتی نوع دو معمولا بالاتر از کودکان مبتلا به دیابت نوع یک است چرا که در مقابل انسولین مقاومت وجود دارد.

 

فشار خون:

اندازه گیری فشار خون کودک در صورت سابقه خانوادگی مثبت خون اهمیت دارد. فشار خون کودک بسته به سن، جنس و قد متفاوت است. اگر فشار خون در اندازه گیری های مکرر بالا باشد متخصص اطفال بررسی های بیشتری لازم است انجام دهد (از جمله تست های خون و دیدن عروق کلیوی با استفاده از اولتراسوند) و اگر مشکل دیگری سبب افزایش فشار خون در کودک نشده باشد کودک درمان می شود. کاهش کالری رژیم غذایی، فعالیت بدنی بیشتر و عدم اضافه کردن نمک به وعده غذایی ممکن است کمک کننده باشد. اگر این درمان ها مؤثر واقع نشد، لازم است یک مهار کننده ACE یا داروی دیگر کاهنده فشار خون تجویز شود.

 

چربی خون:

کودکان بالای ۲ سال لازم است که در زمان تشخیص دیابت درد سابقه خانوادگی مثبت از بیماری عروقی و قلبی و یا در صورت سابقه خانوادگ نامشخص از لحاظ چربی خون آزمایش شوند. اگر سابقه خانوادگی عروق کرونری قلب مثبت نباشد، تست چربی خون در زمان بلوغ انجام خواهد شد و بچه ها باید LDL زیر mg/dl ۱۰۰ داشته باشند و درمان عمدتا با رژیم غذایی است و برای LDL بالای mg/dl ۱۶۰ استاتین ها توصیه می شود. Ezetimibe نیز برای استفاده در کودکان بالای ۱۰ سال تأیید شده است. اگر لیپیدها نرمال باشد باید هر ۵ سال یکبار مجددا آنها را چک کرد.

 

غربالگری جهت عوارض دیابت:

غربالگری سالیانه جهت میکرو آلبومینوریا  برای اولین بار در سن ۱۰ سالگی انجام می شود در صورتی که ۵ سال از زمان تشخیص دیابت بیمار گذشته باشد. در گیری چشم در اثر دیابت (رتینوپاتی) بعد از بلوغ شایع تر است ولی می تواند قبل از بلوغ نیز رخ دهد. اولین بررسی باید در کودک ۱۰ ساله انجام شود که ۳-۵ سال سابقه دیابت داشته باشد. عوارض اندام در بچه ها شایع نیست ولی بهتر است کودک هر سال از زمان بلوغ از این لحاظ معاینه شود.

0
دیدگاه‌های نوشته

*
*