فروشگاه اینترنتی عُمتَک
0 محصولات نمایش سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

مصرف مواد معدنی طبیعی را از یاد نبرید

مواد معدنی

مواد معدنی، مواد شیمیایی غیر آلی هستند که در مقادیر کم به منظور حیات مورد نیاز بدن اند. تقریبا ۲۰ ماده معدنی وجود دارد که برای انسانها ضروری می باشد. مواد معدنی در بدن در مقادیری بیش از ۰/۰۰۵ درصد وزن بدن وجود دارند و به میزان ۱۰۰ میلی گرم یا بیشتر در روز مورد نیاز هستند.

 

سدیم

مقدار کل سدیم موجود در بدن حدود ۷۰ گرم است. سدیم موجود در منابع مواد غذایی به طور کامل از روده باریک جذب می شود. سدیم افزوده شده به غذاهای فرآوری شده (همبرگر، سوسیس، پنیر، غذاهای آماده، رب، سس) بیشترین سدیم مصرفی را تشکیل می دهد. بقیه سدیم مورد نیاز از نمک سر سفره (۱۵ درصد)، و سدیمی که به طور طبیعی در غذا وجود دارد (۱۰ درصد) تأمین می شود.

 

بخش اساسی سدیم در غذا پنهان است، به این معنا که غذاهایی هستند که از نظر محتوای سدیم متعادل می باشند و غذاهای شور به حساب نمی آیند، اما به طور منظم مصرف می شوند و مانند غلات فرآوری شده یا فرآورده های غله ای، سهم‌ دیگر سدیم متعلق به مواردی است که نمک زیاد دارند.

ترشی جات، مانند ترشی کلم و ترشی زیتون، سدیم بالایی دارند. گوشت یا ماهی دودی یا نمک سود، غذاهای حاضری شور، سسها، پنیرهای بسته بندی شده و سوپهای فوری هم دارای مقادیر قابل توجهی سدیم هستند.

سدیم به میزان ۵۰۰ تا ۲۰۰ میلی گرم در روز توصیه می شود. حداقل میزان سدیم تخمین زده شده از سوی آکادمی ملی علوم برای اشخاص سالم در حدود ۱۲۰ میلی گرم در روز برای نوزادان، و ۵۰۰ میلی گرم در روز برای بزرگسالان و کودکان بالای ده سال می باشد. حداکثر سدیمی که می تواند در یک رژیم غذایی سالم گنجانیده شود ۲۴۰۰ تا ۳۰۰۰ میلی گرم در روز است که معادل ۶ تا ۷٫۵ گرم نمک خوراکی می باشد. کمبود سدیم باعث کاهش مایع خارجی سلولی می شود.

 

 

پتاسیم

پتاسیم برای سلامت و برای سلامتی دستگاه عصبی و ضربان قلب ضروری است. ماده معدنی از بروز سکته مغزی جلوگیری میکند و به انقباض عضلانی کمک می نماید. چنانچه پتاسیم به همراه سدیم مصرف شود، میزان آب بدن را کنترل می کند.

پتاسیم به ثابت ماندن فشار خون کمک می کند.

 

نشانه های کمبود پتاسیم عبارت اند از: سردردهای دوره ای، تهوع و استفراغ، افزایش فشار خون و نارسایی قلبی، نامنظم شدن ضربان قلب، بیش از اندازه نمک در بافتها، ورم، اضطراب، تشنگی سیری ناپذیر ، یبوست، اختلالات عصبی، خستگی بیش از اندازه، ناراحتی تنفسی، خشکی بیش از اندازه پوست، ضعف عضلانی، افسردگی، اسهال، کم شدن میزان عکس العمل طبیعی، اختلال در رشد، بالا رفتن میزان کلسترول، کاهش قند خون و بی خوابی. مقدار مصرف توصیه شده روزانه پتاسیم در جداول تغذیه ای ۳۵۰۰ میلی گرم آمده است. پتاسیم موجود در منابع غذایی در سراسر روده کوچک جذب می شود.

منابع غذایی حاوی پتاسیم عبارت اند از: گوشت قرمز، گوشت پرندگان، سبزیهای برگ سبز، غلات کامل (سبوس دار)، لبنیات (شیر، ماست، دوغ، پنیر)، ماهی، میوه، حبوبات، خرما، دانه آفتابگردان، برنج سبوس دار، موز، مخمر آبجو، خشکبار، مغزها، سیب زمینی شیرین، کشمش، اسفناج، سبوس گندم، تربچه، زردآلو، فلفل دلمه ای قرمز و رازک. مقدار کل پتاسیم بدن ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ میلی اکی والان یا ۱۵۰ گرم است.

 

 

مس

مس در همه بافتهای بدن یافت می شود و یک عنصر ضروری در تشکیل هموگلوبین است. مس به شکل گیری استخوانهای بدن کمک می کند. حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی گرم مس در بدن یک انسان بالغ وجود دارد. مغز، قلب، کلیه و کبد بیشترین مقدار مس را دارند. بالغين ۳-۲ میلی گرم مس نیاز دارند.

باقلا، جو دوسر، بادام، انواع مغزها، گردو، عدس، جگر، قارچ، لوبیا، جو، سیر، انواع ترب، کشمش، ماهی آزاد، غذاهای دریایی، سویا، سبزیهای با برگ سبز، نخود خشک، چغندر، سبزیهایی مانند ریواس، کرفس از جمله منابع غذایی خوب مس هستند. بافتهایی مانند کلیه نیز از منابع خوب مس می باشند.

كبد منبع غنی مس است.

 

یکی از نخستین علائم کمبود مس، بیماری پوکی استخوان می باشد. ای احتمالی دیگر کمبود مس شامل کم خونی، اسهال، طاسی، بیماری های تنفسی و زخمهای پوستی است. کمبود مس همچنین باعث افزایش میزان چربی خون می شود. مصرف بیش از اندازه مس می تواند باعث بروز مسمومیت شود، و با بیماریهایی مانند افسردگی، تحریک پذیری، درد مفاصل و عضلات، اضطراب، تهوع و استفراغ ارتباط دارد.

 

 

منگنز

در بدن انسان بالغ حدود ۲۰ میلی گرم منگنز وجود دارد. استخوانها، کبد، پانکراس کلیه و غده هیپوفیز حاوی منگنز هستند. وجود منگنز برای رشد طبیعی استخوانها و تولید مثل ضروری است. به علاوه، این ماده معدنی در شکل گیری غضروفها و مایع نرم کننده مفاصل به کار می رود و برای ساختن استخوانها نیز لازم است. منگنز به تولید شیرها کمک می کند. در بسیاری از آنزیمها نقش عمده ای دارد. وجود مقدار کمی منگنز برای سوخت و ساز پروتئین و چربی، سلامت اعصاب و روان، حفاظت از دستگاه ایمنی بدن و تنظیم قند خون لازم است.

منگنز برای افراد مبتلا به کم خونی ناشی از فقر آهن و نیز بهره گیری از ویتامین B1 و ویتامین E ضروری است.

سبوس، حبوبات خشک، نخود، آجیل، انواع مغزها و دانه ها، گیاهان دریایی، اسفناج، غلات کامل، زرده تخم مرغ، حبوبات، نخودچی، آناناس، سبزیهای سبزرنگ، سیب زمینی شیرین، زغال اخته، جعفری و نعناع از بهترین منابع منگنز هستند. چای و قهوه مقدار زیادی منگنز دارند، اما غذاهای حیوانی از این نظر نسبتا فقیر هستند. گرچه هیچ مقدار خاصی توصیه نشده است که به طور روزانه از منگنز استفاده نشود ولی بعضی از متخصصان تغذیه پیشنهاد می کنند که به طور روزانه ۱/۴ میلی گرم از این ماده مصرف شود، که این تعداد برابر با سه برش کوچک از نان سبوس دار است.

 

مواد معدنی

 

سلنیم

ارتباط مغذی بودن سلنیم نزد متخصصان تغذیه و پزشکان سرتاسر جهان مشهور بود که سلنیم در سال ۱۹۸۹ به فهرست غذاهای توصیه شده روزانه هیئت خوراک و تغذیه آکادمی ملی شورای پژوهش ملی علوم افزوده شد. ثابت شده است که مقدار کم سلنیم در بهبود التهاب مفاصل، بینایی، جلوگیری از بروز بیماری آب مروارید، کاهش یا کنترل فشار خون، بهبود قدرت بارور کردن مردان، تقویت دستگاه ایمنی و میزان سلولهای ضد سرطان و کاهش خطر ابتلا به سرطان، بیماری قلبی و سکته مغزی بسیار مؤثر است.

سلنیم عنصری حیاتی است که به عنوان جزئی از برخی آنزیمها ایفای نقش می کند. بر اثر استفاده از سلنیم روند پیری کندتر می شود و این کندی بیشتر روی پوست مشهود است. سلنیم برای جلوگیری از ورود عوامل مزاحم از طریق آلوده کننده های زیست محیطی (مانند مرکوری و کادمیوم) نقش مؤثر دارد. سلنیم تا خروج کامل آلوده کننده ها از بدن، مانند محافظ یا نگهبان عمل می کند.

دانه های مغزدار می توانند به طور نسبی مقدار بالایی سلنیم داشته باشند.

 

مهم ترین منبع غذایی سلنیم در رژیمهای معمولی، انواع گوشت، ماهی و غلات هستند. غذاهایی که پروتئین کمی دارند، مانند بسیاری از میوه ها و سبزیجات، مقدار کمی سلنیم را فراهم می کنند. یافته های نشان می دهند که سلنیم اثر ضد سرطانی در بدن دارد. در بیش از موسی علمی که روی داوطلبان به عمل آمد، ارتباط کمبود میزان با افزایش خطر ابتلا به سرطان به اثبات رسید. مطالعه بر روی نان مشخص می کند که کمبود سلنیم مقاومت بدن را در مقابل عفونت با ویروسهای مشخص کم می کند.

مهم ترین مشکلات کمبود سلنیم عبارت اند از:

• افزایش میزان سندروم مرگ ناگهانی کودک به علت کمبود سلنیم در مادران باردار، و نیز کمبود سطح سلنیم در فرمولهای شیر.

• افزایش وقوع بیش از اندازه (هنجار) بعضی از انواع سرطان مانند سرطان کبد و روده.

• عقیمی مردان (نیمی از سلنیم موجود در بدن مردان در بیضه ها و مایع منی آنان ذخیره می شود)

• زوال عضلات استخوان بندی (اسکلتی)

• پایین تر از اندازه معمول آمدن کارکرد دستگاه ایمنی بدن.

 

 

بور

مصرف بور به مقدار کم برای سلامت استخوانها و سوخت و ساز کلسیم، فسفر و منیزیم لازم است. این ماده کارآیی مغز را تقویت می کند و دقت و هشیاری را افزایش می دهد. کمبود بور، کمبود ویتامین D را شدت می بخشد.

اغلب مردم از نظر میزان بور کمبودی ندارند.

بور برای پیشگیری از بروز بیماری پوکی استخوان پس از یائسگی مفید است و عضلات را پرورش می دهد. بور در انواع هویج، انگور، سبزیهای پربرگ، غلات، گلابی و مغزها یافت می شود.

 

 

کلسیم

کلسیم ماده معدنی اصلی استخوان و دندان است. مصرف کلسیم برای شکل گیری استخوانها و دندانهای محکم و سالم و حفظ سلامت لثه ها حیاتی است. در بین املاح موجود در بدن، بیشترین مقدار وزنی متعلق به کلسیم است. نزدیک ۹۹ درصد کلسیم بدن در استخوانها قرار دارد، باقی مانده کلسیم نقشهای گوناگونی در بدن ایفا می نماید.

کلسیم میزان کلسترول خون (چربی خون را پایین می آورد و برای پیشگیری از بروز بیماری قلبی، رشد و انقباض عضلانی و جلوگیری از گرفتگی عضلات مفید می باشد. مقدار کلسیم در اسکلت باسن، اندازه بدن و ترکیب بدن تغییر می کند. ۸۵۰ تا ۹۵۰ گرم کلسیم در بدن یک انسان سالم وجود دارد. دریافت روزانه نرمال كلسیم ۱ تا ۳ گرم است. میزان کلسیم توصیه شده ۴۰۰ تا ۱۲۰۰ میلی گرم در روز است.

کلسیم میزان کلسترول خون (چربی خون) را پایین می آورد.

 

کلسیم در محصولات لبنی (شیر، ماست، پسابر، دوغ، کشک) ای برگ سبز تیره، حبوبات، آجیل و غلات کامل (سبوس دار) یافت می شود. مقدار نیاز زنان بیش از مردان می باشد. زنان شیرده به مقدار کلسیم بیشتری نیاز دارند.

 

 

ید

بدن انسان تنها به مقدار کمی ید نیاز دارد. نقش اساسی ید در تولید تیروکسین است. تیروکسین نقش مهمی در سوخت و ساز کربوهیدرات دارد. ید به سوزاندن چربیهای اضافی بدن کمک می کند. ید در مصرف اکسیژن بافت دخالت دارد. تبدیل گلیکوژن (نشاسته حیوانی) به گلوکز در حضور ید انجام می گیرد. این ماده معدنی برای رشد ذهنی و جسمی ضروری می باشد. ید برای سلامت غده تیروئید و پیشگیری از بروز گواتر لازم است.

ید به سوزاندن چربیهای اضافی بدن کمک می کند.

 

میزان نیاز به ید در بزرگسالان ۱۵۰ تا ۲۰۰ میکروگرم و برای نوزادان و اطفال ۵۰ تا ۱۰۰ میکروگرم در روز است. کمبود ید در کودکان موجب کندذهنی آنها می شود. علاوه بر این، کمبود ید با سرطان سینه و بیماریهایی مانند خستگی بیش از اندازه، بیماری هیپوتیروئیدی در دوران نوزادی (کرتینیسیم Cretinism)، عقب ماندگی جسمی و ذهنی و افزایش وزن ارتباط دارد.

بسته به مقدار ید موجود در خاک، مقدار کمی ید در همه غذاها وجود دارد. بهترین منبع ید، غذاهای دریایی هستند. نمکهای معمولی، سبزیجات، غلات و حبوبات منابع فقیر ید هستند. بیشتر ید سبزیجات در برگها و گلهای آنها وجود دارد. به طور کلی، مواد غذایی که حاوی مقادیر زیادی ید می باشند عبارت اند از: نمک ید، ماهی آب شور، چغندر قند، شلغم سبزی، کدوی تابستانی، مارچوبه، سیر، باقلای سبز، قارچ، نمک دریا، سویا، اسفناج، تخم کنجد.

 

امروزه، برای تأمین ید مورد نیاز بدن از نمکهای یددار استفاده می کنند. مصرف بیش از اندازه ید (بیش از ۳۰ برابر اندازه مجاز پیشنهادی در روز RDA) باعث به وجود آمدن طعم نامطبوع و زخم در دهان، تورم غدد بزاقی، اسهال و استفراغ می شود.

 

 

فلوئور

فلوئور در بدن به صورت فلوراید حضور دارد. فلوراید برای مقاومت مینای دندان ضروری است. مقدار کمی فلوئور می تواند از بروز پوسیدگی دندان کودکان جلوگیری کند. فلوئور باعث پیشرفت آهکی شدن استخوان می گردد. فلوراید بخشی از ساختمان دندان است. برای شکل گیری طبیعی دندانها مقداری فلوئور لازم است.

فلوراید برای مقاومت مینای دندان ضروری است.

 

 

کبالت 

در بدن بزرگسالان ۱٫۱ میلی گرم کبالت وجود دارد که عمدتا در خون، اکبد، کلیه، طحال و پانکراس یافت میشود و به مقدار بسیار کمی در همه بافتها وجود دارد. مهم ترین نقش آن حضور در ساختمان ویتامین B۱۲ است.

در صورتی که برای مدت زمان طولانی غذای محدود از کبالت خورده شود، کم خونی کشنده رخ می دهد. اضافه کردن کبالت به مواد غذایی و با تزریق ویتامین B۱۲ این حالت را برطرف می سازد. غلات، حبوبات و بافتهایی مانند کلیه و کبد از منابع خوب کبالت هستند.

مهم ترین نقش کبالت حضور در ساختمان ویتامین B۱۲ است.

 

 

منیزیم

منیزیم در فرایند آنزیمی، انقباض عضلانی و تحریکات عصبی نقش دارد. تحقیقات اخیر نشان داده است که منیزیم در پیشگیری از بروز بیماری قلبی – عروقی، پوکی استخوان و انواع بخصوصی از سرطان مفید می باشد و میزان کلسترول خون را پایین می آورد.

منیزیم همراه کلسیم در استخوان بندی نقش دارد.

 

وجود منیزیم در پیشگیری از بروز زایمان زودرس و تشنج در زنان باردار مؤثر است. مصرف منیزیم به همراه ویتامین B۶ از تشکیل سنگهای کلیه از جنس اگزالات کلسیم جلوگیری می نماید.

كل منیزیم بدن ۳۰-۲۰ گرم است. دریافت روزانه منیزیم به طور طبیعی ۳۵۰-۲۵۰ میلی گرم است، اما فقط ۴۰ درصد آن جذب می شود. منیزیم در سبزیجات، آجیل، حبوبات، فرآورده های لبنی (ماست، دوغ، پنیر)، ماهی، گوشت قرمز، غذاهای دریایی، برنج سبوس دار، طالبی، زردآلو، سیب، انجیر، سیر، گریپ فروت، سبزیهای با برگ سبز، کلم پیچ، اليمو، باقلای سبز، انواع مغزها، چغندر، هلو، لوبیای چشم بلبلی، دانه افتابگردان، ماهی آزاد، تخم کنجد، سویا، غلات کامل، گندم، فلفل قرمز تازه، جو دوسر، جعفری، نعناع و میوه یافت می شود.

نشانه های احتمالی کمبود منیزیم عبارت اند از: بی خوابی، تحریک پذیری، سوء هاضمه، تند شدن ضربان قلب، فشار خون بالا، سکته قلبی ناگهانی، آسم، خستگی شدید، مشکلات قلبی و عروقی، دیابت، حمله صرع، افسردگی، بیماریهای ریوی و عصبانیت.

 

 

کروم

بدن بزرگسالان تقریبا حاوی ۶ میلی گرم کروم می باشد. کروم در پوست، مو، عضلات، مغزها، بافتها، غدد فوق کلیوی و چربیهای بدن وجود دارد. کروم در سوخت و ساز گلوكز دخالت دارد. این ماده معدنی مهم با استفاده صحیح انسولین، میزان قند خون را ثابت نگه می دارد.

کمبود کروم باعث بروز اضطراب، خستگی بیش از اندازه، عدم تحمل گلوکز (به ویژه در افرادی که مبتلا به دیابت هستند)، کاهش سوخت و ساز اسیدهای آمینه و افزایش احتمال بروز خطر بیماری تصلب شرایین سخت شدن دیواره رگها) میگردد.

کروم در سوخت و ساز قند خون (گلوکز) دخالت دارد.

 

مصرف بیش از اندازه کروم می تواند باعث بروز مسمومیت از این ماده معدنی شود، که این مسمومیت منجر به بیماری التهاب پوست (درماتیک)زخمهای معده و روده شده و به کلیه و کبد آسیب می زند. از دست دادن چربی و رشد بافتهای عضلانی لاغر مفید است. مطالعات نشان می دهد که این ماده معدنی طول عمر را افزایش می دهد و به درمان بیماری پوکی استخوان کمک می کند.

کروم در مخمر آبجو، جگر گوساله، مرغ، ذرت، لوبیای خشک، پنیر، گوشت، غلات کامل (سبوس دار)، روغن ذرت، لبنیات (شیر، ماست، دوغ، پنیر)، تخم مرغ، سیب زمینی، جو دوسر، گیاه شیرین بیان و سیب زمینی شیرین یافت می شود.

 

 

روی

روی یک ماده معدنی حیاتی است. ما برای سالم نگه داشتن پوست و مو به روی نیاز داریم. استخوانها هم برای قوی شدن به روی نیاز دارند، زیرا به نحوی پیچیده در آهکی یا سخت شدن سلولهای استخوانی مؤثر است. بدن انسان بین ۱/۵ تا ۲ گرم روی دارد. به طور کلی، در تمام سلولها روی وجود دارد.

روی جزء اصلی آنزیمهایی است که با تنفس و هضم ارتباط دارد. برای ساختن پروتئین در بدن و به منظور پرورش صحیح تولید مجدد اعضا، به روی نیاز داریم. بیش از ۶۰ درصد آنزیمهای بدن به روی نیاز دارند تا بتوانند فعالیت کنند.

روی در فعالیت عصبی و حافظه نقش اساسی ایفا می کند.

 

یکی از مواد معدنی بسیار اندکی که به مقدار کم برای مردان لازم است و در صورت کمبود به احتمال فراوان آنان را به ناراحتیهای پروستات دچار می سازد، روی است. روی به طور گسترده به عنوان بخشی از پمادهای موضعی استفاده می شود. روی به سلولهای قرمز خون در انتقال دی اکسید کربن برای توازن اکسیژن و دی اکسید کربن کمک میکند.

کشیدن سیگار یا فرو دادن دود سیگار فرد دیگر، مانع استفاده بدن از روی می شود.

 

مقدار مورد نیاز روزانه روی در افراد بزرگسال ۱۵ میلی گرم می باشد. غذاهای دریایی، گوشت پرندگان و تخم مرغ از منابع خوب روی هستند. غلات، حبوبات و آجيلها حاوی مقدار متوسطی روی هستند. میوه و سبزیها از این نظر فقیر هستند. 

یکی از شرایطی که به استفاده سریع روی منجر می شود استرس است. کمبود روی منجر به کاهش واکنش دستگاه ایمنی بدن و از دست دادن حس چشایی و بویایی می گردد. روی به طور فراوان در گوشت سفید او قرمز وجود دارد. افرادی که به مقدار کافی روی ندارند، دستگاه ایمنی بدن خود را به مخاطره می اندازند.

آسیاب کردن تقریبا ۸ درصد روی را از بین می برد.

 

 

فسفر

فسفر برای شکل گیری استخوانها و دندانها، رشد سلولی، انقباض ماهیچه های قلب و کار کلیه ها لازم است. این ماده معدنی در بهره گیری از ویتامینها و تبدیل غذا به انرژی بدن کمک می کند. کل محتوی فسفر بدن ۵۰۰ تا ۸۰۰ گرم است که ۰/۸ تا ۱/۱ درصد وزن بدن را تشکیل می دهد و حدود ۹۰-۸۰ درصد آن در استخوان یافت می شود.

فسفر برای شکل گیری استخوانها و دندانها لازم است.

 

مقادیر بالای فسفر در شیر، گوشت، ماکیان، ماهی، غلات، سبوس، مخمر آبجو، ذرت، لبنیات (ماست، دوغ، شیر، پنیر)، تخم مرغ، خشکبار، سیر، حبوبات، مغزها، تخم کنجد و تخمه آفتابگردان یافت می شود. کمبود فسفر می تواند باعث بروز بیماریهایی مانند نگرانی، حساسیت پوستی، لرزش، ضعف، تغییراتی در وزن بدن، نقص عملکرد مغز و اعصاب تنفس نامنظم، تحریک پذیری، کاهش قدرت جنسی، درد استخوان و خستگی بیش از اندازه گردد.

 

 

آهن

آهن قسمتی از ترکیب هموگلوبین خون است. آهن رنگدانه گلبول قرمز خون است. ۳ تا ۵ گرم آهن در بدن ما وجود دارد که بیش از نیمی از آن در هموگلوبین است. بقیه در کبد، طحال، مغز استخوان و عضلات ذخیره می شود. وظیفه مهم آهن شرکت در ساختمان هموگلوبین است که اکسیژن را از ریه ها به بافتها می رساند. وجود آهن برای حفظ سلامت دستگاه ایمنی بدن و تولید انرژی لازم است.

کمبود آهن در برنامه غذایی، معمول ترین دلیل کم خونی است.

 

هرگاه سطح هموگلوبین از ۱۲٫۵ میلی گرم درصد سی سی خون کمتر شود، کم خونی رخ می دهد. در نتیجه قدرت انتقال اکسیژن خون کاسته می شود. کبد، کلیه، قلب، توده عضلانی بدون چربی، تخم مرغ و صدف دریایی از بهترین منابع غذایی آهن هستند. غلات و حبوبات، آجیلها و میوه های خشک، برنج، سویا، سبزیها با برگ سبز، تخم کنجد و دانه های غنی شده با آهن منابع خوبی از آهن هستند.

نیاز به آهن بر اساس میزان دفع و دریافت آهن محاسبه می شود. برای یک مرد ۶۵ کیلوگرمی روزانه ۱۵ میلی گرم، و برای یک زن ۵۵ کیلوگرمی روزانه ۳۰ میلی گرم آهن پیشنهاد می شود. در دوران بارداری روزانه ۴۰ میلی گرم، و دوران شیردهی ۳۲ میلیگرم آهن مورد نیاز است. علائم کمبود آهن عبارت اند از: کم خونی، شکننده شدن مو، مشکل بلع، اختلالهای گوارشی، سرگیجه، ریزش مو، چاقی، اضطراب، ناخنهای قاشقی شکل یا دارای برجستگیهای طولانی، رنگ پریدگی، کندذهنی و التهاب بافتهای دهان.

تخم مرغ، توده عضلانی بدون چربی، کلیه و قلوه از بهترین منابع غذایی آهن هستند.

 

 

گوگرد

گوگرد خون را ضدعفونی می کند، مقاومت بدن را در برابر باکتریها افزایش می دهد و از پروتوپلاسم سلولها محافظت می نماید. گوگرد ترشح صفرا را تحریک می نماید و در مقابل مواد سمی از بدن محافظت می کند. گوگرد روند پیری را کنترل می کند. این ماده معدنی در مقابل اثرات زیان آور پرتو و آلودگی از بدن محافظت می کند.

گوگرد یک ماده معدنی حیاتی برای سلامت موهای پوست و ناخنهاست.

علائم کمبود گوگرد در بدن عبارت اند از: شکنندگی ناخن و مو، ناراحتی و اختلالات پوست مانند اگزما و راش جلدی. کلم فندقی، گوشت بوقلمون، شلغم، تخم مرغ، ماهی، عدس، گوشت قرمز، پیاز، گندم، کلم، لوبیای خشک، کلم پیچ و لوبیای چشم بلبلی دارای گوگرد هستند. گوگرد به شکل قرص و پودر نیز در دسترس می باشد.

 

 

سیلیسیم

سیلیسیم برای تشکیل کولاژن در استخوانها و بافت پیوندی، سلامتی ناخنها، پوست و مو و جذب کلسیم در مراحل اولیه شکل گیری استخوانها لازم است. سیلیسیم اولین ماده معدنی برای استحکام استخوان است. این ماده معدنی برای حفظ انعطاف پذیری سرخرگها ضروری می باشد و نقش مهمی را در پیشگیری از بروز بیماری قلبی – عروقی بر عهده دارد.

سیلیسیم اثرات آلومینیم بر بدن را خنثی می کند و در پیشگیری از بروز بیماری آلزایمر و پوکی استخوان از اهمیتی به سزا برخوردار است.

اسیلیسیم از روند پیری در بافتها جلوگیری می کند.

 

علائم کمبود سیلیسیم عبارت اند از: سست شدن ناخنها، ریزش مو ضعف در ترد استخوانها، بی خوابی، پوکی استخوان، نشانه های که ولت پوستی مانند چین و چروک و ضخامت پوست، مواد غذایی حاوی سیلیسیم شامل یونجه، چغندر، انگور، برنج، فلفل قرمز، سویا، سبزیهای سبز رنگ و غلات کامل (سبوس دار ) است.

 

 

مولیبدن

بدن انسان بالغ فقط ۹ میلی گرم مولیبدن دارد که در کبد، غدد فوق کلیوی، استخوان، پوست و دیگر بافتها دیده می شود. مولیبدن برای عملکرد طبیعی سیستم آنزیمی ضرورت دارد. مقدار بسیار کمی از این ماده معدنی مهم برای سوخت و ساز نیتروژن لازم است.

به نظر می رسد مولیبدن مانع پوسیدگی دندان می شود.

 

نیاز مولیبدن مشخص نیست. انواع لوبیا، جگر، قلوه، اسفناج، کلم پیچ، نان سبوس دار، ماکارونی سبوس دار، نخود، عدس و سبزیهای را برگ سبز تیره منابع خوبی برای مولیبدن هستند. گوشت منبع عالی مولیبدن است.

 

 

ژرمانیم

این ماده معدنی عمل اکسیژن رسانی به سلولها را بهبود می بخشد. انجام این کار برای مبارزه با درد مفید است. همچنین این عنصر عملکرد دستگاه دفاعی بدن را کاملا حفظ می کند و بدن را از وجود سموم و عفونتها پاک می سازد. یک دانشمند ژاپنی (كازوهیکو آسان Kazuhiko Assal) به این نتیجه رسید که مصرف ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلی گرم ژرمانیم در روز، باعث بهبودی بسیاری از بیماریها از جمله آرتریت روماتوئید، حساسیتهای غذایی، بالا رفتن میزان کلسترول، بیماری کاندیدیاز، عفونتهای ویروسی مزمن، سرطان و ایدز می شود. در سیر، پیاز، جین سنگ، سوما و قارچ شی ایتیک (نوعی قارچ خوراکی ژاپنی است) این اماده معدنی یافت می شود.

بهترین راه به دست آوردن ژرمانیم از طریق رژیم غذایی است.

0
دیدگاه‌های نوشته

*
*